De reigers van Bonaire

Met een kustlijn van ruim honderd kilometer, een uitgestrekt mangrovegebied, enorme zoutpannen en talloze saliña’s en meren, is Bonaire een paradijs voor reigers. Van de vele soorten die op het eiland voorkomen, bespreken we hier de acht meest geziene reigers van Bonaire.

Sharing Island Love

Bedankt voor je interesse in ons prachtige eiland in de Cariben! We delen onze liefde voor Bonaire graag met iedereen: met de inwoners, de bezoekers én natuurlijk met onze gasten tijdens Onze tours. Benieuwd hoe we dat doen? Je leest er alles over in Sharing Island Love.

Met eilandliefde,

Zin om de reigers te spotten op de mooiste vogellocaties van Bonaire? We stellen graag een vogeltour voor je samen. Maar ook tijdens onze andere tours staan we graag stil bij al die prachtige vogels van het eiland.

_{De tekst gaat hieronder verder…}

Groene reiger (Butorides virescens)

We beginnen met de kleinste van het stel, de groene reiger (galina di awa in het Papiamentu). Deze reiger wordt “groen” genoemd, omdat hij een groene huid heeft, en diverse groentinten in het verenkleed. Maar inderdaad, eigenlijk springen de bruine en witte veren van deze reiger meer in het oog! De groene reiger laat zich veel zien, maar ook horen. In vlucht slaakt hij een serie hoge kuk-kuk-klanken uit. Dat hij daarmee de aandacht trekt, maakt hem niets uit. Dit kleine reigertje is niet bang voor mensen!

De groene reiger is niet kieskeurig. Waar water is op Bonaire, is hij te vinden om zijn kostje bij elkaar te scharrelen. Het is een bijzonder intelligent vogeltje. Soms gebruiken ze insectjes of ander voedsel bij het vissen. Ze laten het op het wateroppervlak vallen, en vangen zo vrij eenvoudig de vissen die erop afkomen!

Naast vis eten groene reigers ook allerlei kikkers, insecten, slakjes en kreeftjes. Ze zoeken vooral rond zonsopkomst en -ondergang naar voedsel. Als er kuikentjes moeten worden grootgebracht, zijn ze ook overdag actief.

Amerikaanse kleine zilverreiger (Egretta thula)

Ook de Amerikaanse kleine zilverreiger (garsa blanku chiki in het Papiamentu) is klein van stuk, maar dankzij de opvallende witte veren zul je deze reiger minder snel over het hoofd zien. In het broedseizoen hebben kleine zilverreigers opvallend lange veren aan de staart en op de kuif en borst, waar de wind op Bonaire gemakkelijk vat op krijgt. Dan zijn het echte pluizenbollen, zoals je bovenaan deze pagina kunt zien. Hun opvallend gele tenen leveren ze in Amerika de bijnaam “Lady with the golden slippers” op.

De manier van jagen van de Amerikaanse kleine zilverreiger varieert nogal. Soms rennen ze druk op en neer om hun prooien op te jagen. Andere keren houden ze zich stil en slaan ze pas toe als er een prooi binnen bereik komt.

Grote zilverreiger (Ardea alba)

Ook die andere witte reiger, de grote zilverreiger (garsa blanku grandi in het Papiamentu), is natuurlijk niet te missen. Dat komt ook omdat hij bijna twee keer zo groot is als de kleine zilverreiger. Staand zijn ze tot wel een meter hoog!

Op Bonaire zoeken deze reigers wat meer de rust op. Ze zijn vooral te vinden bij de afgelegen saliña’s, zoals bij Saliña Frans. Daar staan ze doodstil aan de oever te wachten tot er een prooi binnen bereik komt, om vervolgens razendsnel toe te happen. Naast vis eten ze ook hagedissen en grote insecten.

Roodhalsreiger (Egretta rufescens)

In de meeste gevallen doet de roodhalsreiger (garsa kora in het Papiamentu) zijn naam eer aan. Hij heeft een rode hals en kop en is verder donkergrijs. Ook de snavel, die in een potje inkt lijkt te zijn gedoopt, is erg kenmerkend. Soms kom je echter een roodhalsreiger tegen die er totaal anders uitziet, de geheel witte variatie. Door de zwarte snavelpunt weet je dan tóch dat je niet met een zilverreiger hebt te maken.

De roodhalsreiger is een stuk minder geduldig dan zijn soortgenoten. Hij gaat liever actief op jacht, waarbij je hem vaak met sierlijke passen door de branding of een ondiepe poel ziet rennen. Hij jaagt zijn prooien op en voorkomt daarbij dat ze dieper water kunnen bereiken om te ontsnappen. Op zonnige dagen gebruikt de roodhalsreiger zijn vleugels om schaduw te creëren op het wateroppervlak. Zonder de schittering van de zon krijgt hij scherper zicht op de bodem.

Met veel geluk kun je de roodhalsreiger in een bijzondere kleurvariatie aantreffen. Een witte roodhalsreiger is helemaal wit, maar de typische zwarte snavelpunt verraadt dat je niet met een zilverreiger te maken hebt.

Witbuikreiger (Egretta tricolor)

Gezien het kleurrijke uiterlijk van deze reiger is witbuikreiger niet de meest treffende naam. Zowel in het Engels (tricolored heron) als in het Papiamentu (garsa tres kolo) is de naam beter gekozen: de driekleurige reiger. De reiger is grijs-blauw, met rode en witte accenten. Maar inderdaad, ook de buik is wit!

De witbuikreiger voelt zich thuis in wat dieper water dan de andere reigers van Bonaire. Ze staan tot hun buik in stilstaand water en jagen er voornamelijk op vis.

Amerikaanse blauwe reiger (Ardea herodias)

De Amerikaanse blauwe reiger (garsa blou grandi in het Papiamentu) is de grootst voorkomende reiger op Bonaire. Ze zijn meer dan een meter hoog! Opvallend aan deze reiger is dat alle kleurrijke details zich aan de voorkant bevinden. Van achteren ziet hij eruit als een bijna compleet grijze reiger. De reiger wordt het hele jaar door gezien op Bonaire, maar broedt hier niet.

Deze grote blauwe reiger is een echte viseter, die vissen tot wel 60 centimeter groot in zijn geheel kan opslokken. Ook krabben en muizen zijn niet veilig voor deze reiger. Hij is voornamelijk rond zonsopkomst en zonsondergang actief en jaagt stilstaand of met langzame passen.

Kleine blauwe reiger (Egretta caerulea)

De kleine blauwe reiger (garsa blou chikitu in het Papiamentu) heeft een treffende naam: het is inderdaad een kleine blauwe reiger. Op Bonaire zien we deze vogel niet vaak. De kleine blauwe reiger is gemakkelijk te verwarren met de roodhalsreiger. Ze hebben een vergelijkbare grootte en blauwe kleur. Ook hebben ze een zelfde zwarte snavelpunt (maar een blauwgrijze snavelbasis) en tijdens het broedseizoen worden de mannetjes zelfs rossig in de nek en hals. Twijfel je? Het gedrag van de soorten is zeer verschillend. De roodhalsreiger is een beweeglijke, actieve jager, waar de kleine blauwe reiger alleen behoedzaam stapt en het liefst muisstil wacht tot de prooi nadert.

De jongen zijn wit en ontwikkelen naarmate ze opgroeien steeds meer blauwe vlekken, tot ze als grotendeels blauw zijn. De blauwe reiger hierboven is dus een jong volwassene, omdat hij nog niet dekkend blauw is.

Koereiger (Bubulcus ibis)

De koereiger (Garabet di baka in het Papiamentu) wordt maar weinig gezien op Bonaire, maar wel regelmatig op Curaçao en Aruba. Het is een kleine, witte reiger met zwarte poten en een gele snavel. Deze kenmerken deelt hij met de grote zilverreiger, maar die is bijna twee keer zo groot en heeft een veel langere nek. In het broedseizoen wordt de koereiger een stuk kleurrijker. Dan kleuren zijn kruin, borst en rug oranje, en ook de poten en de snavel krijgen die tint.

Oorspronkelijk komt de koereiger uit Afrika, maar hij heeft zich zonder hulp van mensen over bijna de hele wereld verspreid. Dat is mede te danken aan zijn enorme aanpassingsvermogen. In tegenstelling tot veel andere reigers is hij niet afhankelijk van natte gebieden.

Geelkruinkwak (Nyctanassa violacea)

De geelkruinkwak (krabechi korona hel in het Papiamentu) laat zich vooral als jonge vogel zien. Met hun grote oranje ogen kijken ze wat onzeker naar de wereld om zich heen. Pas na drie jaar hebben hun grijsbruine veren plaats gemaakt voor het prachtige volwassen verenkleed. Volwassen vogels leiden een meer teruggetrokken leven in de begroeiing, met name in de mangrove.

Met de sterke snavel kan de geelkruinkwak stevige prooien kraken, zoals krabbetjes en schelpdieren. Ook eten ze kreeftjes en vis. Als een krabbetje zich in zijn onderaardse gang schuilhoudt, wacht de kwak hem behoedzaam op. Daarbij zorgt hij ervoor dat zijn schaduw niet over de ingang van het hol valt. Zodra de krab naar buiten kruipt, wordt hij razendsnel gegrepen. Door zijn grote ogen kan de geelkruinkwak ook goed ’s nachts jagen. Dat verklaart zijn Engelse naam: Yellow-crowned night-heron.

Kwak (Nycticorax nycticorax)

Ook de ‘gewone’ kwak (krabechi bachi pretu in het Papiamentu), dezelfde die in Europees Nederland voorkomt, kun je met veel geluk op Bonaire tegenkomen. Het dier heeft een enorm verspreidingsgebied en komt voor in Noord- en Zuid-Amerika, Europa, Afrika en Azië. De kwak is een echt nachtdier, die zich overdag niet vaak laat zien. De foto hierboven is dan ook vlak na zonsondergang gemaakt.

Jongere kwakken hebben een donkerbruine bovenzijde met onregelmatige lichtvlekjes. De onderzijde is grijs met fijne donkere strepen.

Fluitreiger (Syrigma sibilatrix)

We sluiten af met een reiger die je vrijwel zeker niet zult tegenkomen tijdens je bezoek aan Bonaire: de fluitreiger (garsa flùitdo in het Papiamentu). Deze soort is slechts enkele keren op het eiland waargenomen, en in 2025 hadden wij het geluk er een te zien tijdens een tour in Washington-Slagbaai! Omdat deze prachtige verschijning te bijzonder is om niet te delen, hebben we hem in deze blog opgenomen.

Een tour met HopiBonaire

Bij HopiBonaire nodigen we je uit om de verborgen schatten van Bonaire te verkennen tijdens onze tours. Wat onze ervaringen zo uniek maakt, is dat je exclusief met je eigen gezelschap op pad gaat. Zo wordt je tour een intieme en persoonlijke verkenningstocht op jouw tempo. Bij ons hoef je niet op de klok te kijken!

Onze tours zijn flexibel en kunnen worden aangepast aan jouw specifieke wensen. Als je op zoek bent naar een op maat gemaakte vogeltour, kunnen we er een samenstellen die perfect bij jou past. Ben je klaar voor het avontuur? Ontdek ons aanbod van tours buiten de gebaande paden.

_{De tekst gaat hieronder verder…}

Verder lezen?